Blog Image

Grieks Wijnlandschap

Over de blog:

Waar het om gaat: er zijn magische landschappen in de wijnwereld en hier gaat het over de Griekse. Oneindig nieuwsgierig en toch niet gevonden wat ik zocht? Dan dankbaar en naïef op onderzoek, voor 10% op het web en voor 90% bij de wijnmaker. Deze regels werden door Viconsult zelf geperst en bevatten geen druivenpit aan monoloog of repetitie. Deze blog is een blend van impressies en analyse. Be warned: ook u zal niet langer over wijn prevelen maar trots over “godendrank” praten.

Fase 1: de Cycladen

Waarom doe ik dit?! Posted on Sat, July 11, 2015 23:52:46

Eerlijk gezegd, zovele pagina’s weetjes en schandalen en
feiten rolden sinds april 2014 over dit scherm en door mijn handen, dat ik nu
al een boek over Griekse wijn kan uitvinden. Maar ik wil een doe-boek, een “je
bent toerist in Griekenland en wil weleens wat anders” gids. Daarom ga ik ter
plaatse en probeer elk woord dat ik schrijf, zelf uit. Elke winery, elke ferry,
elke fietshuur is gecheckt voordat ik erover schrijf. Deze Oenotoeristische
Gids verloopt in fasen, waarvan de eerste: de Cycladen, in het heetst der
maanden op het heetst der eilanden. Deze studiereis brengt me zoveel bij en dat
wil ik kwijt in deze blog.

Omdat de verzengende zon op de Cycladen ook de druivenranken
niet ontziet, worden deze meestal noord-westelijk geplant en de vruchten al in
augustus geoogst. De vendange, daar wou ik bij zijn. En dus begon ik aan een
methodologisch verantwoord schema van eiland-hoppen en visite planning. Geen
sinecure, anders. Want hoe meer je leest, hoe feller de indruk dat er op élk
eiland wijnbouw-met-bottelarij zit. Tips van toeristen op tripadvisor en van
cruise-reizigers mogen dan wel de indruk wekken dat er geweldige wijnbedrijven
zijn (die indruk willen ook de georganiseerde “winetours” weleens voeden), de
waarheid verdient nuance. 60 bewoonde eilanden van ruim 200 Cycladische
eilanden tout court; daar wordt wijn gemaakt van originele (vaak pre-phylloxera) vitis vinifera
voor eigen consumptie. Omdat de productie zich beperkt tot de halve aren die
privé bezit zijn, blijft dit wijn zonder oorsprongsbenaming. In plastic bidons,
met de familie, voor bezoek. Iets grotere opbrengsten halen de plaatselijke
taverna. Nog iets grotere, met een voetje binnen bij de autoriteiten, krijgen
een regionale (PGI) of specifieke denominatie (PDO) – elders meer hierover. Ook
niet onbelangrijk: de Griekse mythologie is zeer aanwezig op de eilanden. Of
het nu over de bedrogen Ariadne, de natuurlijke Demeter of de erotische Bacchus
gaat, toerisme op de eilanden haakt zich gemakkelijk vast aan deze legendes,
die vroeg of laat met wijn doordrengt zijn.

To go short, wijnbouw inderdaad op elk eiland. Niet om in
het Engels te gaan proeven (ik spreek geen Grieks), niet om er toeristen op af
te sturen, niet om export naar ons land te verzekeren. Interessant jazeker,
maar een mens hakt knopen door als de reis helaas maar 14 dagen duurt.

De eilanden die het haalden,
zijn Santorini (8-12/08/14), Naxos (12-14/08/14), Paros en Antiparos (14-17/08/14),
Syros (17-20/08/14) en Mykonos (20-22/08/14). Het ontgaat u wellicht dat
daartussen Maria Hemelvaart wordt gevierd. Toch ga ik het consumptiegedrag die
dag registreren. Elk onorthodox schandaal post ik hier meteen.



Misschien wel een… boek?

Waarom doe ik dit?! Posted on Sat, July 11, 2015 23:37:36

Griekenland is groot, met al die onderzeese valleien waaruit
eilanden geboren worden. De druif op die eilanden laaft zich zuinig aan het weinige
drinkwater dat haar te beurt valt, door dauw en minimale reserve in vulkanisch-poreuze
aderen. Ook op de verscheiden vastelandmassa levert de Griekse druif een
dagelijks gevecht. In Noord-Griekenland kan je skiën, stel je voor.

Ik wil maar zeggen, schrijven over Griekse wijnen is in de
eerste plaats: afbakenen. Volume 1 wordt een wijnreishandleiding van de
gebieden tussen 36°-38° N en 21°-26°E. Ik hoor de vraagtekens kletteren bij
deze omschrijving, maar die gebruik ik voor uw eigen bestwil (wacht maar). En
gros
liggen hierin de Cycladen (Zuid-Egeïsche Zee), Sterea
Ellada-Athene-Attika, Evia (2e grootste eiland vlakbij Athene) en de
Peloponnesos.

Waarom Griekenland dan? For once and for all:
omdat het niet bestaat, zo’n oenotoeristische gids voor Griekenland. Omdat ik mijn
dorst naar (kennis van) Griekse wijn niet kon verhinderen zich te laten infiltreren
door een verslaving aan eerlijk, natuurlijk, naakt druivensap. Omdat ik de
pretentie (naïviteit?) heb te geloven dat de Wine Lady Griekenlandreizigers een
paar wijntips kan meegeven. Zoals: ga geen wijn sippen in die idyllische
toeristische haven, zolang de obers daar geen parels voor de zwijnen serveren.