The Cretan Grapes – Maritina Stavrakaki, Manolis N.
Stavrakakis

Uitgave Tropí Publications, Athene, 2017.

Een boek over Griekse wijn begint niet zelden met een lange
intro over het heldensap en het ambacht aan de kustlijnen en berglandschappen,
die goden en nymfen lang voor het ontstaan van de sterveling al naar waarde
schatten. Lekkers voor de lezers, een last voor de schrijver: je zal nooit
volledig kunnen zijn, zonder te gaan vervelen.

Niet dit boek.

The Cretan Grapes
werpt je meteen in het onderwerp. Als het werk de geschiedenis 7.000 vC laat beginnen, dan is
dat met één focus: doelgericht tot de hedendaagse realiteit van de Cretenzische
wijnbouw komen. De tweede zin in de Introduction telt direct vijf lijnen en vijf
referentiewerken. Ik las en herlas, en kon dan verder.

Het boek is geen essay. The
Cretan Grapes
benadert het onderwerp opbouwend-gestructureerd. Geen
vooringenomen standpunten, wel these-antithese-synthese uit resultaten van
wetenschappelijk onderzoek en observatie. De 18 pagina’s tellende introductie
verwijst naar de etymologie van druivennamen, geeft de basics van de snoei en
opbinding in de wijngaarden, de verwoestende uitdagingen van de
klimaatsverandering op Kreta en broodnodige weetjes.

Wat volgt, zijn gedetailleerde historische en
ampelografische beschrijvingen van 36 druivensoorten op Kreta. Ik proefde er tot zover 14, maar u vast nog minder.

Ps. Codewoord “Bok in de wijngaard”, iemand? The Cretan
Grapes, p. 20.

Met dank en bewondering voor Despoina Mpouza, onderzoekster en docente aan de Agricultural University Athens.