Het begint bij een artificieel kanaal, het eindigt in een
ongereptheid die je nooit volledig kan voorspellen of vatten.

De benauwde 25 meter van het kanaal van Korinthië staan in
contrast met de hemeltergende horizon erachter. De moderne wegen slorpen de willoze
wagen op in groene valleien en korte tunnels en een oneindig zicht. Het
bevrijdende gevoel van neverending
journey
. Het geborgen gevoel van een stadje. Tripoli, waar het leven een
pleintje is. Nafplio, geïnspireerd door Italianen. Monemvassia, de kastro als
eerbetoon aan het rijke verleden en inspirerende heden van de
Peloponnesos. Ertussen, op plateaus, in
valleien, langs uitdijende bergruggen: wijngaarden.

Nemea, geografisch nog in Korinthië, is de grootste Griekse
PDO wijnappelatie. 1 druif: agiorgitiko. 1 kleur: rood. Broeierige discussies
zijn aan de gang om de regio subappellaties te verlenen, perceelgebonden en
mise-au-chateau geïnspireerd, maar voorlopig zijn enkel de Reserve (24 maanden opvoeding waarvan 12 op vat) en Grande Reserve (36 maanden opvoeding waarvan 18 op vat) toegelaten. Aan de discussie nemen wijnmakers en experten
deel, minder de oenologen die het bloed van Hercules (zo wordt de agiorgitiko
genoemd) vinifiëren.

Die experten zijn de pioniers uit de streek, die sinds lang
en met veel geduld de agiorgitiko zagen groeien maar ook zij die relatief
recentelijk met moderne technologie de beste percelen uitkozen. De experten
zijn ook wijnstokonderzoekers zoals Kostas Bakasietas, die sinds jaren experimenteert
met Europese rootstocks, met zeldzame druivensoorten, met klonen van bekende
druiven, en met het gedrag van een druif als de agiorgitiko.

De bovenvermelde percelen zijn een lappendeken van
piepkleine eigendommen, waarvan de druivenopbrengst per mondelinge overeenkomst aan de
wijnbedrijven in Nemea zijn gebonden. Een enkeling bezit 8 ha geconcentreerde
wijnvelden als druiventeler (vine grower).
Al de rest wordt bij elkaar gepuzzeld door oenologen (wine makers) die een bepaalde stijl en rendement voor ogen hebben.

De subappellaties van Nemea zijn nog niet voor morgen,
alhoewel sommige wijnmakers de perceelsnaam of gemeente op het etiket
vermelden. Dit laatste kan misleidend zijn: ook in de 17 PDO gemeenten is de
ondergrond divers. Evengoed kan een blend van uitgekiende percelen over
verschillende gemeenten een ongeziene complexiteit geven.

In elk geval legt de discussie in Nemea bloot waar ook
Mantinia in Arcadië over wakkerligt. PDO Mantinia laat toe de gekleurde
moschofilero te verwijnen tot witte herbale, florale, aardse wijn. Ook de rosé
is veelbelovend, want expliciet gastronomisch. Het plateau tussen het Menalo -en
Parnongebergte is minstens zo complex samengesteld als de ondergrond van Nemea.
Het heeft voorlopig geen zin om, zoals een producent ter plaatse, te beweren
dat enkel hij de beste druiven bezit. De versnippering en diversiteit zijn
eenvoudigweg te groot.

Hebben de oostelijke bergen rond Nemea en Mantinea nog een
overweldigende statigheid, dan worden ze naar het zuiden ronder, tastbaarder,
gecultiveerder. Ook de wolken die je in het noorden als die van Magritte
herkent, komen in het zuiden merkwaardig dichtbij. Je stijgt ten hemel,
richting Monemvasia. Op weg naar het mekka van de zeldzaamste druiven van
Griekenland. Een kindergarten voor de
experten van wijnstokken waarover hierboven sprake.

George en
Elli Tsibidis creëerden Monemvasia Winery, of Malvasia Winery, in Veliez. Op
15km van de kustlijn groeien malvasia, kidonitsa, asprouda, assyrtiko (allen
wit), mavroudi en limniona. De survival van deze beplanting is een werk van
lange adem dat sinds het begin vruchten afwerpt. In 2016 kon het paar de vraag
naar kidonitsa nauwelijks aan: de hele Kastro drinkt het en overzeese
bestellingen lopen als een trein.

In geen ander gebied dat ik de twee voorbije jaren bezocht,
viel zo vaak de naam van Kostas Bakasietas, Sofoklis Petropoulos of Nico
Manessis
als in de Peloponnesos. De eerste twee hebben in de nursery VNB het vergrootglas op
virusvrije druivenvariëteiten en hun karakteristieken, de laatste is sinds 23 jaar gerenommeerd
wijnschrijver met verhelderende en poëtische focus op de omstandigheden
waarin de druif het allemaal moet doen.

Deel 1: het westelijke deel van de Peloponnesos wordt in een
ander artikel beschreven. Ik vermeld hierboven maar één domein, omdat het de
enige in verre omstreken is. De producenten in Nemea en Mantinia komen
uitgebreider aan bod.