Eerlijk gezegd, zovele pagina’s weetjes en schandalen en
feiten rolden sinds april 2014 over dit scherm en door mijn handen, dat ik nu
al een boek over Griekse wijn kan uitvinden. Maar ik wil een doe-boek, een “je
bent toerist in Griekenland en wil weleens wat anders” gids. Daarom ga ik ter
plaatse en probeer elk woord dat ik schrijf, zelf uit. Elke winery, elke ferry,
elke fietshuur is gecheckt voordat ik erover schrijf. Deze Oenotoeristische
Gids verloopt in fasen, waarvan de eerste: de Cycladen, in het heetst der
maanden op het heetst der eilanden. Deze studiereis brengt me zoveel bij en dat
wil ik kwijt in deze blog.

Omdat de verzengende zon op de Cycladen ook de druivenranken
niet ontziet, worden deze meestal noord-westelijk geplant en de vruchten al in
augustus geoogst. De vendange, daar wou ik bij zijn. En dus begon ik aan een
methodologisch verantwoord schema van eiland-hoppen en visite planning. Geen
sinecure, anders. Want hoe meer je leest, hoe feller de indruk dat er op élk
eiland wijnbouw-met-bottelarij zit. Tips van toeristen op tripadvisor en van
cruise-reizigers mogen dan wel de indruk wekken dat er geweldige wijnbedrijven
zijn (die indruk willen ook de georganiseerde “winetours” weleens voeden), de
waarheid verdient nuance. 60 bewoonde eilanden van ruim 200 Cycladische
eilanden tout court; daar wordt wijn gemaakt van originele (vaak pre-phylloxera) vitis vinifera
voor eigen consumptie. Omdat de productie zich beperkt tot de halve aren die
privé bezit zijn, blijft dit wijn zonder oorsprongsbenaming. In plastic bidons,
met de familie, voor bezoek. Iets grotere opbrengsten halen de plaatselijke
taverna. Nog iets grotere, met een voetje binnen bij de autoriteiten, krijgen
een regionale (PGI) of specifieke denominatie (PDO) – elders meer hierover. Ook
niet onbelangrijk: de Griekse mythologie is zeer aanwezig op de eilanden. Of
het nu over de bedrogen Ariadne, de natuurlijke Demeter of de erotische Bacchus
gaat, toerisme op de eilanden haakt zich gemakkelijk vast aan deze legendes,
die vroeg of laat met wijn doordrengt zijn.

To go short, wijnbouw inderdaad op elk eiland. Niet om in
het Engels te gaan proeven (ik spreek geen Grieks), niet om er toeristen op af
te sturen, niet om export naar ons land te verzekeren. Interessant jazeker,
maar een mens hakt knopen door als de reis helaas maar 14 dagen duurt.

De eilanden die het haalden,
zijn Santorini (8-12/08/14), Naxos (12-14/08/14), Paros en Antiparos (14-17/08/14),
Syros (17-20/08/14) en Mykonos (20-22/08/14). Het ontgaat u wellicht dat
daartussen Maria Hemelvaart wordt gevierd. Toch ga ik het consumptiegedrag die
dag registreren. Elk onorthodox schandaal post ik hier meteen.